Press

Helemaal bovenaan in de EURO AMERICANA CHART van deze maand: “Same Old Man” van JOHN HIATT. En ook de volgende vier plaatsen worden bezet door bijzonder schoon volk. Lees zelf maar even mee: op twee RACHEL HARRINGTON met “City Of Refuge”, op drie EMMYLOU HARRIS met “All I Intended To Be”, op vier het ronduit verrukkelijke “Roll With You” van jonge soulgod ELI “PAPERBOY” REED en zijn TRUE LOVES en op vijf het al even verbluffende “Happy Go Lucky” van BEANSPROUTS (Zie afbeelding!).

BEAN SPROUTS OP NUMMER 5 VAN DE EURO AMERICANA CHART VAN JULI  2008!

 

Recensie op: Rootsville

Laatst nog een berichtje gelezen op het een of ander forum waarop, meer dan terecht overigens, geopperd wordt waarom er niet eens speciale aandacht geschonken wordt aan de talrijke Nederlandse & uiteraard Belgische artiesten op festivals als Blue Highways, Take Root ...enz. Eventuele kandidaten die mij vlug te binnen schieten zijn ondermeer Charley Cruz & the Lost Souls, Shiner Twins, The Cowboy Angels, Brock & the Brockettes, HT Roberts, Born In A Barn, JW Roy, the Watchman en deze Beansprouts die met hun debuutalbum "Happy Go Lucky" inmiddels hoge ogen gooien. Het singer - songwriters duo Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer vormt samen de basis van de band Beansprouts en zij kunnen naast een volledige begeleidingsband rekenen op de bereidwilige en deskundige hulp van "guests" Roel Spanjers / accordion en ....levende legende Gurf Morlix / pedal steel. Twaalf zelfgepende songs die onder de vlag "electric acoustic rootsmusic with a Dutch American flavor " te koop wordt aangeboden voor het zachte prijsje van 12 euro en vijftig cent op de website van Sonic Rendezvous ....zeg nu zelf ...dit is een buitenkansje !
"Desperate Man" en "Chili Bean Baby" met Roel Spanjers on accordion schallen, misschien tot vervelens toe voor de buren, onafgebroken door de boxen tenhuize Swa, de rootsrocker, en dat is, volgens mijn bescheiden mening, altijd al een goede indicatie geweest voor de kwaliteit van een song. Maar ook het bluegrass - esque vragenuurtje "O my True Love why is the sky not blue, why does the rain keep falling, why is the wind so mean, oh my true love why is the sun not shining" dat voor deze gelegenheid teruggedrongen werd tot 3: 20 is een favorietje, ook al geeft het aan dat 2008 niet bepaald kan rekenen op een lange hete zomer. Een gevaarlijke toestand peut - être want "too much rain can drive a girl insane" en zoals al eerder vermeld is Rootsville nooit aansprakelijk voor gebeurlijke ongevallen....
Het wordt ondertussen wel duidelijk dat Liesbeth Kemerlings met meer dan zes minuten "Shine" en het pareltje "Close" in het vaarwater komt van Lucinda Wiliams en Star Anna en dat kan uiteraard beschouwd worden als één groot compliment....Wij zien het al voor ons : Liesbeth & Martijn smile at each other and talk for a while about how the good things may grow ....inderdaad "Happy Go Lucky". Neil Young is ondertussen bezig met Werchter en Bospop naar zijn hand en nasaal geluid te zetten maar wij vreten ons vertrouwd petje op mocht de man met houthakkershemd , net als de rest van de Lage Landen, niet onder de indruk geraken van Beansprouts ' "Under The Weather" en "Ghosts". De overwegend akoestische old - timers "Bittersweet" , "Laundromat Blues" en "Nature's Call" zijn nu al uitverkoren mochten de Coen brothers overwegen om een vervolg te breien aan hun kaskraker "Brother, oh Where Art Thou ? Geloof ons maar, Rootsville is niet altijd zo gul met complimentjes maar voor dit hemels duo maken wij wel een uitzondering. Verplichte aanschaf !!! (SWA)

CD REVIEW BY SWA Rootsville


BEANSPROUTS “Happy Go Lucky” (In eigen beheer uitgebracht! / Sonic Rendezvous)

- Recensie op: Ctrl.Alt.Country
   (Benny Metten)

(4****)

Oranje andermaal boven! Zij het ditmaal dan ook in een geheel en al andere context dan we dat hier de voorbije dagen gewoon geraakt zijn… Met “Happy Go Lucky” stoot Beansprouts, een Nijmeegs singer-songwriterduo bestaande uit Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer met dezelfde flair als het Nederlandse voetbalelftal enkele dagen geleden tegen de Italianen door tot de absolute top van de Europese rootsmuziekscène.
Met de onvolprezen Gabriel Peeters als producer en met medestanders als Roel Spanjers (accordeon), Harmen De Bresser (bas), Nout Grupstra (accordeon) en maestro Gurf Morlix (pedal steel) om voor de gelegenheid hun rangen te versterken flikken Kemerlings (zang, akoestische) en De Kleer (zang, akoestische en elektrische, slide, mandoline, banjo, fiddle, harmonica) het bijna onmogelijke: ze leveren met “Happy Go Lucky” een werkelijk volmaakt debuut af. Met twaalf eigen songs pakken ze je als liefhebber van het Americana-genre zondermeer genadeloos in.
En in dat dozijn songs is het variatie troef! Het sympathiek rammelende openingsnummer “True” houdt zo bijvoorbeeld gevoelsmatig heel mooi het midden tussen Keltische folk en countryrock, de voornamelijk door Kemerlings zang gedragen nummers “Close”, “Shine” en “Ice Cream Parlour” staan voor heerlijk weemoedige Americana à la Lucinda, “Desperate Man” rootsrockt een aardig eindje weg, dingen als “Ghosts” en “Under The Weather” zullen ongetwijfeld snel veel goede vrienden gaan maken in kringen van fans van de Jayhawks, het licht bluesy getinte “Happy Go Lucky”, met z’n wel heel erg subtiele accordeonbijdrage van Roel Spanjers, herinnert aan oud fraais van het duo Welch & Rawlings, “Chilli Bean Baby” en “Bittersweet” vertalen met brio old-time stringband music naar het hier en nu, “Laundromat Blues” is gewoon een wolk van een zomerse rootsstamper en de afsluitende semi-ballade “Nature’s Call” laat het duo samenzanggewijs ingetogen nog één keer het beste van zichzelf geven.

“Alle Dertien Goed” kan net niet, vanwege maar twaalf liedjes, maar met “Alle Twaalf Goed” laat zich ook wel leven, zo lijkt ons… Verplichte aanschaf dan ook!

 

Review by: Rootstime

Wij verwelkomen met plezier nog eens enkele Noorderburen bij Rootstime. Te zelden bereikt ons muziek van Nederlandse origine. Maar Beansprouts slaagt zelfs in het opzet om originaliteit af te leveren. Beansprouts is een echtpaar/duo uit Nijmegen dat bestaat uit Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer. Martijns’ roots liggen bij de Britse formatie The Legendary Pinkdots en hij speelt ook nog steeds in de bluegrassformatie Chicken Pie. Liesbeth stamt uit de folkmuziek waarbij ze al tien jaar het beste van zichzelf geeft in de groep Daisy Chain. Beiden hebben ze ook een solocarrière lopen als singer-songwriter en onder de naam Beansprouts lanceren ze met “Happy Go Lucky” hun debuutalbum als duo. Dit ondanks het feit dat ze al sinds vijf jaar als duo optreden in voornamelijk akoestische concerten onder deze groepsnaam. Er werd voor deze gelegenheid een heuse begeleidingsgroep bij elkaar getrommeld om in de Utrechtse Silvester-studio twaalf eigen nummers op plaat te komen vereeuwigen voor het nageslacht. In de muziek van Beansprouts duiken veelvuldig instrumenten op als viool, banjo, mandoline, accordeon en vooral ook pedal steel. Daaruit kan je wellicht al zelf afleiden dat we hier voornamelijk folk- en countrymuziek zullen aangeboden krijgen: echte rootsmuziek, dus. Opvallend hierbij is dat je regelmatig de indruk krijgt dat de oorsprong van de gebrachte songs ergens in de eerste helft van de vorige eeuw ligt. Een absolute sterkte voor Beansprouts is dat er afwisselend wordt gezongen door Liesbeth en Martijn, meestal door de vocalist(e) die zich het best met de gebrachte tekst kan identificeren. Als special guest voor dit album konden ze een beroep doen op de uit Austin, Texas stammende Gurf Morlix op pedal steel die zijn kunstjes vroeger ook al vertoonde op platen van Lucinda Williams en Mary Gauthier. Maar ook de accordeonbijdragen van JW Roy-muzikant Roel Spanjers mag even in het zonnetje gezet worden. Martijn mag beginnen zingen met “True”, een typische bluegrass-song met viool en banjo. Daarna is het de beurt aan Liesbeth in een countryballad “Shine” waarin je de geschiktheid van haar stem voor dit genre kan ervaren. Met “Desperate Man” toont ook Martijn aan dat hij best zijn plan kan trekken in het countrygenre. Liesbeth Kemerlings zorgt in deze song met haar harmony vocals voor een “Gram Parsons & Emmylou Harris”-effect. Martijns’ vocale prestaties worden nadien ook nog ten gehore gebracht in de songs “Under The Weather”, een swingend countryrockertje, in “Ghosts” dat zwemt in een vijver van pedal steel klanken en in de banjofolksong “Bittersweet”. Liesbeth neemt de vrouwelijke zanghonneurs dan weer waar in het folky “Chilli Bean Baby” en in de naar onze smaak beste song op deze plaat: “Close”. Als duo brengen ze een positieve boodschap in het emotionele “Happy Go Lucky” waarin erg mooi accordeonspel van Roel Spanjers de muzikale bovenhand krijgt. Harmony vocals zijn er ook in de cd-afsluiter: het met akoestische gitaar begeleide “Nature’s Call”, een song die klinkt als een oude en vergeten Woody Guthrie of Hank Williams-klassieker uit de jaren vijftig. Maar de nieuwe Beansprouts-cd “Happy Go Lucky” is wel degelijk muziek uit 2008 van een duo dat misschien ook wel vijftig jaar geleden liedjes had kunnen zingen, ware het niet dat ze toen nog mochten geboren worden. Mooie plaat, toch. (valsam) RECENSIE ROOTSTIME http://www.rootstime.be

 

CD Review by Velvet Music

Beansprouts is een Nijmeegs singer-songwriter duo dat bestaat uit Martijn de Kleer en Liesbeth Kemerlings. Een duo dat met Happy Go Lucky een verrassend sterk debuut heeft afgeleverd. Waar op de meeste singer-songwriter platen momenteel de eenvoud regeert, kiezen Martijn de Kleer en Liesbeth Kemerlings voor een lekker vol bandgeluid. Uiteraard zijn flink wat prominenten uit de vaderlandse roots-scene van de partij, maar hiernaast wist Beansprouts ook nog eens de vooral van Lucinda Williams bekende Gurf Morlix te strikken voor pedal steel werk om je vingers bij af te likken. Het resultaat is een in alle opzichten veelzijdige plaat. De instrumentatie klinkt in elk van de twaalf songs weer net iets anders en ook qua stijlen bestrijkt Beansprouts een breed palet. Een palet dat varieert van bluesy ballads tot pittige rootsrock. Omdat ook de vocalen op Happy Go Lucky dik in orde zijn en het duo bovendien blijkt te beschikken over een buitengewoon doeltreffende pen voor het schrijven van memorabele popliedjes, is Happy Go Lucky een plaat die zich maar moeilijk uit de cd-speler laat verdrijven. Met haar debuut manifesteert Beansprouts zich in één klap tot één van de vaandeldragers van de Nederlandse rootsmuziek en tot een hele grote belofte voor de toekomst. Wat je van ver haalt is vaak het lekkerst, maar iedere liefhebber van rootsmuziek adviseer ik hierbij dringend om je niet van de wijs te laten brengen door de naam en afkomst van deze band. Deze portie taugé smaakt immers minstens net zo goed als de betere pittige Texaanse schotel; misschien zelfs wel beter. Schrijver/bron: Erwin Zijleman

 

BEANSPROUTS - Recensie op Alt.Country

(4****)

Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer zijn de kern van Beansprouts, een band die ons naar eigen zeggen ‘electric acoustic rootsmusic with a Dutch American flavor’ te bieden heeft. Naast Kemerlings (zang, akoestische gitaar) en De Kleer (zang, gitaren, mandoline, banjo, fiddle en harmonica) bestaat de formatie uit Harmen de Bresser (bas) en producent Gabriël Peeters (drums, piano, gitaar). Plus nog drie excellente gasten: Nout Grijpstra en Roel Spanjers, beiden op accordeon, en niemand minder dan Gurf Morlix op pedal steel! Al met al is de debuut-cd Happy Go Lucky een verrassend volwassen werkstuk geworden, met uitsluitend eigen composities, die er stuk voor stuk zijn mogen. OK, Ghosts klinkt een beetje als een onbekommerde Neil Young en Chilli Bean Baby deed me denken aan Dylan’s You Ain’t Going Nowhere, maar wat zou het, er zijn slechtere voorbeelden om na te volgen. De teksten zijn op zich wel in onberispelijk Engels, voor zover ik het kan beoordelen, maar komen wel duidelijk uit een Nederlandstalige pen. Ook dat lijkt me geen probleem. De productie klinkt fris en helder, de begeleiding is professioneel en een zeer sterk punt aan Happy Go Lucky is de manier waarop de stemmen van Kemerlings en De Kleer voor elkaar ontworpen lijken te zijn. Jammer daarom dat er niet wat meer echte duetten op deze cd staan. Hoe mooi dat klinkt, horen we in het prachtige slotliedje Nature’s Call, dat zowaar ergens uit hoog de Appalachen lijkt te komen. O ja, compliment voor het fraai vormgegeven klaphoesje. (René Leverink)


BEANSPROUTS - Recensie op Hanx

You can rip my heart out
and tear it in two
That's how close you are
to me (Close)

Over de titel van de debuut-cd van Beansprouts - kennen jullie die film al? - gaan we het hier niet hebben. Man en vrouw maken muziek, het is van alle tijden. George Jones en Tammy Wynette deden het al, nog eerder Hank Williams en eega, en om in eigen land te blijven zijn Ad van Meurs en Ankie Keultjens de meest bekende exponenten, als we Ramses en Liesbeth (levenslied) en Gert en Hermien (slijmpop) even buiten beschouwing laten. En nu zijn er dan Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer uit Nijmegen, die hun alt country rootsband aanvoeren. De dubbele leidersrol, met wisselend yin en yang achter de microfoon, zorgt vanzelf voor variatie. Of ze geven een staaltje harmonyzang weg, zoals op het aan bluegrass ontsproten Nature's Call. Ze beheersen meer stijlen, zo laten de twaalf liedjes op Happy Go Lucky horen. Violen, banjo's en elektrische gitaren, ofwel: folkcountry wordt afgewisseld met intiem werk en lekkere countryrock, met het het catchy Close (de radiosingle?) als een van de hoogtepunten, en niet eens zozeer door de gastbijdrage van Gurf Morlix vanuit Austin op pedal steel. Gabriël Peeters zat achter de knoppen waarmee het kartelrandje op deze opmerkelijk avontuurlijke cd is verklaard. Op Hanx en fora is alt country wel eens zo goed als dood verklaard. Beansprouts geven de plant opnieuw water. En er zit nog voldoende in de gieter, lijkt me, voor meer liedjes de komende jaren over dromen, tobben, reizen en verbondenheid. O ja, ook nog een compliment vanaf deze plaats voor de prachtige foto op het binnenhoesje van Femke van Rijsewijk. (Bart Ebisch)

 

Recensie op Folkforum

Alle liedjes op de plaat zijn geschreven door Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer. Laat dat duo nou net de kern vormen van Beansprouts. Maar hun debuut CD, getiteld Happy Go Lucky, werd opgenomen met een volledige begeleidingsband. Daarvoor hebben ze de juiste mensen gekozen. Om maar eens een paar namen te noemen: Harmen de Bresser (bas), Gabriel Peeters (drums, piano, vocals, tamboerijn, akoestische gitaar en productie), Gurf Morlix (Pedal Steel), Roel Spanjers (accordeon) en Nout Grupstra (accordeon). Het resultaat is dan ook verbluffend.

Kemerlings en de Kleer zijn singer-songwriters in de ware zin van het woord. Met een juist gedoseerd stemgeluid zingen ze hun eigen geschreven songs. Dat maakt van Happy Go Lucky een verzameling liedjes met hart op de juiste plaats. Om maar eens met het begin te beginnen. True, het openingsnummer, maakt meteen duidelijk dat het vooral draait om een landelijke, dromerige sfeer. Over deze tijd van het jaar, de zomer. De dromerige klanken doen me ook denken aan de Jayhawks. Deze legendarische band rond Mark Olson en Gary Louris blies destijds authentieke countryrock uit de jaren zestig nieuw leven in. Maar ook vergelijkingen met grootheden als Gram Parsons, The Louvin Brothers, The Byrds, Poco en The Flying Burrito Brothers komen bovendrijven. Deze inspiratoren moeten van invloed zijn geweest om Beansprouts een semi-akoestische plaat te laten maken die zorgt voor een stevige glimlach. Bij wijze van spreken dan. De banjoklanken op prijsnummer Bittersweet bijvoorbeeld doen je wegdromen naar oude tijden. Door de weemoedige klanken en bittere teksten worden je gedachtes meegesleurd naar de Amerikaanse westkust.
I woke up to find myself
On dry land
Shivering cold
Face down the sand
The mermaid's song
Still lingered in my head
It make me feel
So lonesome and sad

Zo horen we de songs het liefst. Warm en herkenbaar. Goed beschouwd is Happy Go Lucky dan ook een prettige luisterplaat. Mooie intieme liedjes afgewisseld met iets steviger werk, prachtige arrangementen, plezierige stemmen, goede teksten met diepgang, prettige sferen. En daarnaast bevatten de liedjes overtuigingskracht en klinken ze nooit glad of saai. Meer dan dat heb je blijkbaar niet nodig om een uitstekende, alternatieve countryplaat te maken.

Sjak Janssen, waardering 8 http://www.folkforum.nl/

 

 

Recensie op RealRootsCafe

Onlangs las ik ergens in de krant dat Nijmegen al sinds de jaren zestig, zeventig bekend staat als een rode stad. Van bijnamen als ‘Havana aan de Waal’ en ‘Marxograd aan de Waal’ keek even op. Die laatste naam komt trouwens van Frits Bolkestein naar aanleiding van de gewelddadige confrontatie tussen linkse krakers en het stadsbestuur, die later landelijke bekend kreeg als ‘de Pierson-rellen’. Een niet alledaags intro over de keizerstad die de laatste jaren flink aan cultureel erfgoed verloren heeft laten gaan. Veel muziekpodia verdwenen als sneeuw voor de zon. Met tranen in de ogen namen echte diehards afscheidt van het studentenbolwerk Diogenes en de voormalige studentensociëteit O42. Wat een schande! Maar er gloort hoop aan de oevers van de Waal. Deze komt dit keer echter van een paar eigenzinnige muziekbandjes en singer-songwriters die landelijk behoorlijk beginnen door te breken. Eind vorig jaar besprak ik al de debuutalbums Phantom Puercos (Woold), het titeloze album van singer-songwriter Marten de Paepe en onlangs nog de briljante Country Nior plaat van Okieson, Tomorrow Gone. Amper van die, prettig in het gehoor liggende muziek, bekomen ligt nu voor mij het debuutalbum Happy Go Lucky van de band Beansprouts voor me. Ja, ja dit duo komt ook uit Nijmegen. Deze Ozark Mountain Daredevils hillbilly hoort onvervalste Missouri patronen die behoorlijk fatsoenlijk en netjes geproduceerd klinken. Daarvoor heeft het singer-songwriter echtpaar, bestaande uit het Liesbeth Kemerlings en Martijn de Kleer, multi-instrumentalist Gabriel Peters ingehuurd. Deze voorziet Happy Go Lucky van alle muzikale details die op de een of andere manier opvallen door hun ingetogen klank. Zonder te willen stoken in een goed huwelijk heeft Kemerlings duidelijk de beste stem van de twee. Ze doet af en toe aan een Lucinda Williams en Mary Gauthier cocktail denken. De liedjes worden nagenoeg om beurten gezongen maar vrijwel altijd in duet vorm. Dat is misschien ook wel het enige minpuntje. Veel zingen is mooi maar een lekker partijtje solo gitaar scheurwerk, zoals de Kleer laat horen in het liedje Desperate Man, hoor ik te weinig. Toch schuift deze puristische geluidsdrager lekker muziek die gemakkelijk blijft hangen. De titeltrack, Chilli Bean Baby en het liedje Close zijn daar een paar treffende voorbeelden van. Echte plattelandsmuziek, die mijn Missouri hart heel even doet vertederen. Dit debuutalbum, van deze ontkiemde Beansprouts, is erg goed te pruimen. Toepasselijker kan ik het niet brengen, want juist dat zou u ook eens moeten proeven. (Jan Janssen)

RealRootsCafe juli 2008

 

 

 

Bookings

Beansprouts combineert songs van eigen hand met Amerikaanse folk en country uit de periode 1920/1950, waarvan de wortels terug te voeren zijn naar Europa.

Happy Go Lucky